Warsztaty dziennikarskie. Literatura czasów pandemii – felieton Weroniki Mućki

↓  Felieton pod komentarzem  ↓

Nie każdy z nas ma wrażliwość kronikarza, który -niekoniecznie dla kolejnych pokoleń-
odczuwa potrzebę opisania świata i czasów, w jakich przyszło mu żyć. Piszemy, by podzielić się swymi doznaniami, obserwacjami, refleksjami. Na naszych oczach dzieje się historia, znów pojawiła się okazja do użycia pojęcia lost generation – stracone pokolenie. Czy tak o dzisiejszej generacji młodych mówić będą ich późni wnukowie? To się okaże…

Motyw zarazy, dżumy, dość częsty w literaturze, stanowił okazję do zwrócenia uwagi na kruchość ludzkiego życia, na bezradność wobec tego, co niepojęte. Do klasyki tematu zaliczyć można prozę Daniela Defoe – „Dziennik roku zarazy”, „Dżumę” Alberta Camusa czy „Miłość w czasach zarazy” Gabriela G. Marqueza.

„Kwarantanna z początku była tylko formalnością; teraz […] przestrzegano jej w sposób najściślejszy”- to jedno z kluczowych zdań powieści Camusa. Zanim sięgniecie po książkę noblisty, przeczytajcie felieton Waszej koleżanki. A może spróbujcie sami coś napisać. Po co? Po to, aby w tych trudnych czasach nie zagłuszyć w sobie myślenia, czucia i wrażliwości.

Mariola Rękawik

____________________________________________________________________________________________

 

 Nosiłeś maskę – zanim to stało się modne

 

Już ponad rok temu nałożono na ludzi maski, odcinając ich od normalnego życia. Przeciętny człowiek używa jednorazowej maseczki kilka razy dziennie. Miesiące mijają, a poważne podejście do koronawirusa i globalnego ocieplenia maleje. Teraz, zamiast kwiatów, przy chodnikach rozkwitają brudne, zużyte maski – a śmietnik stoi trzy metry dalej. Jak widać, kondycja sportowa społeczeństwa jest w formie. Świat posiada naprzyrodzoną moc – niewidzialność. Być może nikt o niej nie ma pojęcia, ale skoro to czytasz, to już ją masz. Człowiek pod wpływem czynników zewnętrznych – głównie ludzi, którzy go otaczają – nakłada na siebie niewidzialną maskę. Codzienne sytuacje sprawiają, że co chwilę jesteś inny – przy kimś możesz czuć się sobą, a jeszcze przy kimś -musisz kogoś udawać.
Hmm…, jaką maskę dziś założyć? Czy będę uśmiechniętym i miłym panem, czy może będę okrutnikiem, bo tak mi się podoba? Może, pomimo złego dnia, założę teraz tę „dobrą”  maskę i będę dla ciebie miły? Może wyrzucę już tę jednorazową maseczkę i zamiast cię odrzucać, to ci pomogę? Może i z reguły noszę kolorową maskę, ale gdy tylko cię dostrzegam, zmienia ona kolor na czarny. Mówią: „Bądź sobą!”, a znają cię tylko ze swojej perspektywy, nie wiedząc, że innej osobie możesz sprawiać przykrość. Wstajesz rano – widzisz, że to będzie pochmurny dzień. Przełam swoje negatywne myślenie i spraw, aby dzień, dzięki tobie, stał się słoneczny. Wyrzuć jednorazową maseczkę, którą trzymasz od kilku dni w płaszczu. Załóż nową i po raz kolejny udawaj kogoś innego.
Weronika Mućka
____________________________________________________________________________________________

Procedury COVID

Kontakt

ul. Warszawska 45, 05-660 Warka
tel. (48) 667 23 26, fax (48) 667 36 23
e-mail: sekretariat.lowarka@grojec.pl

Pliki cookies

UWAGA!
Ten serwis używa plików cookies.
Brak zmiany ustawienia przeglądarki
oznacza zgodę na to.


Mazowiecki Informator
dla Rodziców
i Opiekunów Dziecka
z Niepełnosprawnością

Informator

Nasi partnerzy

Europejski Fundusz Spoleczny

700 lat Warki

Dzialaj Lokalnie



BIP LO WARKA

Cesir

Dworek na Dlugiej

tv.warka

Krewniacy

Fundacja Swietego Mikolaja