Weekend z „Szalonymi nożyczkami”

Weekend w R. . Z Szalonymi nożyczkamiw Teatrze Powszechnym w Radomiu

Spektakl o dość wymownym tytule gości w radomskim teatrze od 2011 roku, i zawsze przy pełnej sali. Sztuka Paula Portnera bije rekordy popularności na całym świecie, w Polsce grana jest w Warszawie (w teatrze „Kwadrat”), w Krakowie, w Łodzi, we Wrocławiu. I w wielu innych miastach. Po raz kolejny, grupa uczniów liceum w Warce, z klas Ia/p, Ib/p i IIIa, w asyście swych nauczycieli i wychowawców, Pani Wiesławy Zielonki, Pani Marioli Rękawik i Pana Artura Kaczmarka odwiedziła teatr w Radomiu. Czarna komedia, ze zbrodnią w tle, w reżyserii Jerzego Bończaka, to wspaniała okazja nie tylko do pośmiania się z naszych bliźnich. Wiadomo, że „I śmiech niekiedy może być nauką”, jak pisał niezapomniany Książę Poetów, Ignacy Krasicki. Dynamiczna fabuła sztuki interaktywnej (widzowie mają istotny wpływ na finał opowieści) pozwala spojrzeć na człowieka jako istotę nieodgadnioną, przybierającą wiele masek i póz, często- prowadzącą podwójne życie, udającą czy grającą kogoś innego. Jacy jesteśmy, kiedy nikt nas nie widzi, kiedy nikt nie patrzy? I kiedy tak naprawdę jesteśmy sobą?

Co, poza zaskakującymi zwrotami akcji, intrygami i sekretami bohaterów sztuki zaciekawia, a może nawet – zachwyca? Na pewno, brawurowa gra aktorska Jacka Łuczaka (Antoni Wzięty), któremu dorównują pozostali wykonawcy – Jarosław Rabenda, Marek Braun., Katarzyna Dorosińska, Danuta Dolecka i Adam Majewski. Zachwycające są cięte riposty Tonia, będące znakomitym komentarzem do współczesnej rzeczywistości, np. „Dostali podwyżkę i wszędzie ich pełno”-to o policji w zakładzie fryzjerskim, czy o podradomskiej wsi: „ Pan też ze Ślepowrona?”czy „Jak najszybciej zrobić sok z buraka? Wrzucić granat do BMW”. Mnie najbardziej spodobała się fraza: „Chyba się zakochałem, bo nic nie pamiętam”.

Na lekcjach języka polskiego można porozmawiać o takich pojęciach, jak farsa, groteska, typy komizmu, suspens, autotematyzm czy topos theatrum mundi. A poza teorią istnieje zwyczajne, i niezwyczajne życie, kiedy to stajemy przed rozmaitymi dylematami moralnymi: Marzenia o lepszym życiu. Dostatek, bogactwo, wielki świat. Jak osiągnąć to wszystko, nie mając tatusia- milionera. Ile lat trzeba uczciwie pracować, by kupić sobie jacht? Albo kamienicę w Warszawie? Czy też – luksusowe auto? Czy wystarczy nam życia? Być może tego typu pytania zadawał sobie ktoś, kto zamordował Izabelę Richter. Światowej klasy pianistkę. Ja nie wiem, kto to był. Nie pomogłam policji w prowadzonym przez nią śledztwie. Być może- siedziałam za blisko. W pierwszym rzędzie.

Śmiech to dobre lekarstwo na troski dnia codziennego. Jaką sztukę obejrzymy następnym razem? Tego jeszcze nie wiemy. Warto dodać, że spektakl odbył się 13 grudnia. Przed wieloma laty, 13 grudnia 1981 roku, gdy ogłoszono stan wojenny w Polsce, nikomu nie było do śmiechu.

Mariola Rekawik

Kontakt

ul. Warszawska 45, 05-660 Warka
tel. (48) 667 23 26, fax (48) 667 36 23
e-mail: sekretariat.lowarka@grojec.pl

RODO


Inspektor: Łukasz Kalinowski
e-mail:inspektor@cbi24.pl

Pliki cookies

UWAGA!
Ten serwis używa plików cookies.
Brak zmiany ustawienia przeglądarki
oznacza zgodę na to.


Mazowiecki Informator
dla Rodziców
i Opiekunów Dziecka
z Niepełnosprawnością

Informator

Nasi partnerzy

Europejski Fundusz Spoleczny

Dzialaj Lokalnie



BIP LO WARKA

Cesir

Dworek na Dlugiej

tv.warka

Krewniacy

Fundacja Swietego Mikolaja

Stopklatka